Zaterdag 9 oktober 2021 vond de 14e lustrumviering plaats van de Broederschap van Goochelaars Okito. De Broederschap die zijn naam ontleent aan Okito is opgericht in 1951, precies 70 jaar geleden dus.

Achter de artiestennaam Okito gaat een telg schuil van de Bamberg-dynastie, te weten Theo Bamberg. In zijn Chinese outfit oogstte hij in de gouden jaren van de goochelkunst wereldwijd succes. Men noemde hem wel de “Mandarin of Magic”. Een betere erevoorzitter, want dat is hij, kan de broederschap zich niet wensen

Anno 2021 telt de Broederschap 15 personen, allen actief; sommigen ook te boeken voor optredens. Elke eerste vrijdag van de maand komen zij bij elkaar in een “eigen” zaaltje van “De Witte” (een Van der Valk-vestiging) in Vught, en eens per jaar samen met de partners. Zo ook dit jaar, 2021, om het 14e lustrum te vieren. Intern en op gepaste wijze, perfect georganiseerd door Rini Popelier (Rinpo) en Ton Kivit (Filarski), ondersteund door voorzitter Jeroen Wijs.

De lustrumviering vond plaats van vroeg in de middag tot laat in de avond. Her en der aan de tafels werden de laatste goochelnieuwtjes uitgewisseld, maar de aandacht ging toch vooral uit naar de professionals die het aandurfden om hun amateurcollega’s in “het hol van de leeuw” te bezoeken, om hen te vermaken door te verbazen. Welnu, dat deden ze op een meer dan voortreffelijke wijze.

John Anders zorgt voor een sterke opening

John Anders, wie anders, beet het spits af. Hij kwam op met afgeplakte mond en liet zijn publiek al mimend achtereenvolgens kleur, waarde en soort van een speelkaart kiezen om tot slot overtuigend bewijs te leveren dat hij de uitkomst al van tevoren wist. Sterke binnenkomer!
Eenmaal de tape van de mond gerukt, kwam er een ware spraakwaterval op gang. Met een mooi verhaal over zijn oude filosofisch aangelegde leraar Duits vertoonde hij het ‘touw met vier uiteinden”. Daarna een aantal voorspellingen, uitmondende in de zogenaamde Baby Gag, en een “zoveel kaarten”-repeat in Jumbo-formaat. Bijzonder komisch waren zijn herinneringen aan de drijvende- en genummerde bad-eendjes in een kermistentje. Hij wist er een verrassende voorspelling aan vast te knopen.

John’s creativiteit kwam goed tot uitdrukking in de door hem bedachte variaties op bestaande klassiekers. Zo stak hij de Pom-Pom stick in een geheel nieuw jasje door het koord waarmee een toilet wordt doorgetrokken “in verbinding” te brengen met het aan-uit koordje van een nachtlampje en gaf hij ook een aparte draai aan de Passe-Passe Bottles, zónder glazen maar mét zijden doekjes om de flessenhals geknoopt.

Jammer dat John weer snel huiswaarts moest keren, want menig broeder had met hem nog wel over het een en ander willen napraten.

Guinelli, een vakman pur sang

Na een korte pauze maakte onze Vlaamse vakgenoot c.q. hobbymaat Günther Guinee (ook wel bekend als Guinelli) zijn opwachting voor een machtig mooi optreden met als extra dimensie de onzichtbaar door hem aangestuurde ondersteunende muziek. Günther is een vakman die met zijn kennis en beheersing van technische hulpmiddelen volstrekt “onafhankelijk” een grote show kan neerzetten.

Guinelli toverde met vuur (uit zijn portefeuille), met een onzichtbaar spel kaarten, met ESP-kaarten, Rubik’s kubussen en wat al niet meer. Zijn interactie met het publiek grensde aan de perfectie en de overgang van de ene naar de andere truc verliep zo “smooth” dat het publiek nauwelijks gelegenheid kreeg om op adem te komen. Hoewel alle trucs stuk voor stuk, zowel qua inhoud als qua vertoning, van hoog niveau waren, sprongen er naar de smaak van de schrijver dezes drie bovenuit. Allereerst het effect waarbij hij de toeschouwer meerdere malen achtereen een keuze uit 6 ESP-symbolen “opdringt”. “Those in the Know” weten hoe dit werkt en hoe hij het doet, maar ook voor hen is volstrekt niet waar te nemen dát en wanneer hij het doet.

Als tweede het demonstreren van zijn “absolute gehoor” aan de hand van sleutels die al rinkelend in een glas worden gedeponeerd. Zeer onderhoudend én spannend.

En als derde zijn versie van het “Magisch Vierkant”. Dacht je op dit vlak alles te hebben gezien en dan voegt Guinelli er nog een extra kicker aan toe door alles op zijn kop te zetten en toch de uitkomst te krijgen die hij wil.

Op naar de 75 jaar

Enfin, het was heerlijk om relaxed in vertrouwd gezelschap te kijken naar het vakmanschap van broeders buiten de eigen broederschap. Okito is John Anders en Günther Guinee zeer dankbaar.


Ook de organisatoren van dienst, Rini en Ton, lieten nog iets van hun kunnen en kunsten zien. Ieder van hen vertoonde een geheel eigen truc en daar lieten zij het niet bij. Zij voorzagen hun broeders van de nodige speciaal vervaardigde attributen om er ook zelf mee aan de slag te gaan.

De lustrumviering werd vervolgd langs de lijnen van wat gebruikelijk is, dat wil zeggen met een woordje van de voorzitter, een aangeklede borrel en een waarlijk copieus diner.
Een dag om niet snel te vergeten!

Okito, 70 jaar en “forever young”!