Corona-roest?

Mijn twee goochelclubs zijn na de zomer weer begonnen met fysieke bijeenkomsten.
Wat mij daarbij opviel was dat er nogal wat “mis ging”. Meer dan normaal, d.w.z. pre-Corona.

Klaarblijkelijkheid missen/misten we toch de routine van het regelmatig optreden.
Dat tast het zelfvertrouwen aan en daarbij komt nog de neiging of wel behoefte om vooral weer eens wat “nieuws” (uit) te proberen. Heel legitiem en voor jouw eigen goochelvrienden ook niet echt een probleem, natuurlijk.

Mijn beide verenigingen kenmerken zich door veel eerlijke (constructieve) feedback & input.
Ik luister daar met een open oor naar. Opmerkingen als “volgens mij is het effect beter als je dit zus en dat zo doet”, voelen in eerste instantie toch ook een beetje als “dat kan beter”.
Bedoeld wordt natuurlijk: “dat kan misschien nog beter”. Als de intentie eerlijk is, en dat voel je zelf wel aan, dan loont het zeer om heel goed te luisteren.

Wat wij wel “leken publiek” (dus: geen goochelaars) noemen is aanzienlijk minder kritisch en veelal minder uitgesproken. Ze willen niet onbeleefd overkomen of zich als “heckler” neerzetten.

Echte goochelvrienden heb je nodig om een eerlijke reactie te krijgen. Die moet je dan ook koesteren en niet meteen wegzetten met argumenten als “ik doe dit effect precies zoals het beschreven is” of, erger nog: “wat weet jij daar nou van”. “Zelf ben jij ook geen Fred Kaps!”.

Er is nog een veel confronterender en onverbiddelijkere criticus. Misschien voelt u hem aankomen? Leg je zelf op video vast en kijk dat met een open en eerlijk oog zorgvuldig terug. Stap over de eerste gêne heen om jezelf te zien en te horen op video. Daar hebben we namelijk allemaal evenveel last van en dat zal ook wel nooit helemaal overgaan. Op de video kom je misschien nog leuke opmerkingen vanuit het publiek tegen, die je in jouw parlando wilt opnemen.

Zelf merkte ik dat ik “moeite had” met het opnieuw vertonen van effecten die ik in het recente verleden meermalen vertoond heb, mijn zgn. pet tricks, mijn favoriete effecten. Routines die uit meerdere fases bestaan behelzen vaak meerdere grepen, een stack of omtellen e.d. Merkwaardig dat je dat zo snel weer kunt vergeten, maar wel een harde werkelijkheid! Ik heb dan ook een aantal malen het desbetreffende boek of DVD ter hand moeten nemen om mij weer opnieuw op weg te helpen.

Ik moest daarbij denken aan de allereerste routebeschrijvingen. Die printte je uit en dan las jouw bijrijder de instructies. Wanneer je ook maar één afslag miste, dan ging je direct helemaal de mist in.

Een oud Nederlands gezegde luidt: “rust roest”. Dat wordt meestal voor andere situaties gebruikt, maar als je niet regelmatig jouw repertoire onderhoudt, dan loop je een groot risico op “roestvorming”. Althans dat heb ik bij mijzelf gemerkt.

Veel succes en plezier met jouw eigen “doorstart”. Het kan eindelijk weer, voor een echt publiek optreden!

Gandalf